Terapia Tańcem i Ruchem jest metodą psychoterapeutyczną, która wykorzystuje taniec i ruch jako proces integracji osoby w sferze emocjonalnej, poznawczej, fizycznej i społecznej. Bazuje na założeniu, że ruch osoby odzwierciedla indywidualny sposób myślenia i przeżywania emocji. Zdrowie człowieka odzwierciedla się w integracji psychiki i ciała, a zaburzenie w rozdzieleniu tej integracji i somatyzacji problemów psychicznych. Podstawowe założenie psychoterapii , którym jest integracja jednostki znajduje wyraz w: zmianach wewnątrzpsychicznych, rozwiązaniu konfliktów, realizacji potencjałów jednostki, zdolności zaspokajania potrzeb, nawiązywaniu znaczących społecznych związków oraz uwolnieniu zdolności do żywotności i odprężania się.

    Pracując tą metodą osoba staje się świadoma tego jak emocje i doświadczenia ciała są ze sobą połączone. Poprzez wolne skojarzenia ze słowami, jakie ruch może dostarczać wyobraźni może je analizować w rozumieniu psychologicznym.

    Celem Psychoterapii Tańcem i Ruchem nie jest taniec sam w sobie, lecz dojście do uczuć, które nie mogą być zwerbalizowane. Nie ma w niej dokładnych wskazówek dotyczących ruchu, czy nauki sekwencji ruchowych. Techniki, które znajdują zastosowanie w tej pracy wywodzą się z  improwizacji tańca, tańca współczesnego, dawnych tańców plemiennych, pracy z ciałem, treningu odczuwania i relaksacji.

    W tego rodzaju terapii mogą brać udział osoby w każdym wieku i o różnym poziomie sprawności. Terapia tańcem łącząc ze sobą pracę terapeutyczną i proces twórczy stanowi wyjątkową metodę integrowania ciała i umysłu prowadząc do poprawy jakości życia.